Sa makulap na umaga nang ika-29 ng Nobyembre ng 2023, nasa Istarbak akong nag-aaral ng gramatika ng Chabacano sa librong Chavacano de Zamboanga: Un poquito Español. May sanwits na salsitsas, cheddar, at itlog ako. May tsaang itim na may yelo ako. Tapos, pumunta ako sa malaking tindahang F para bumili ng isang bote ng lasang manggang kolang Jarritos, produkto ng Mehiko. Tapos, bumalik ako sa Istarbak para mayelong abenang gatas. Dumalaw si Greg, at binili niya ako ng mga tsip na mansanas. May mocha siya sa seramikang tasa. At may sanwits na Gouda, beykon, at itlog siya. Sa labas ng bintana ay makulap pa. Sa ibang mesa ay may guwapong Budistang mongheng nagsasalita ng Tibetano, Monggolyano, o parang ganoon sa kanyang ismartpon. Siyempre, marami kaming pinag-usapan ni Greg. Nakita niya ang libro ko. Sabi kong ang Chabacano ay mas simpleng Kastilang parang ang gramatika ay Intsik. Kreyol kasi ang lengguwahe. Sabi niyang ilang dekada na niyang pinag-aaralan ang Ingles, pero nahihirapan pa siya sa pagbigkas at gramatika. Tipikong Pilipino ay ganoon nga. Ang karamihan ng Pilipino ay hindi mabigkas nang tama ang Ingles. Pinaliwanag ko sa kanyang ginagamit ng mga Hapones na estudyante ang Pandaigdigang Ponetikong Alpabeto sa pag-aaral ng pagbigkas ng Ingles dahil malabo ang ispeling talaga.
No comments:
Post a Comment