Otonyo

Nang mas malamig at maulap na umaga nang ika-2 ng Oktubre ng 2023, nasa Isla Lulung Istarbak ako para tsaang itim na may yelo at sanwits na salsitsas, cheddar, at itlog. Sa mesa sa labas, naroon si Marlin, yaong Pilipina, at si Les, yaong Haponesa. Sa loob, naroon si Dennis na mestisong Tsino-Aleman. Ang mga barista ay si Crystal, yaong bagong Pilipina, si Taryn, yaong Anglo-Sahona, at si Tanya, yaong Anglo-Sahona rin. May talagang nagtatagal sa banyong isang Kantones na may itsura. Suot ko ang makapal kong mapulang dyaket na markang Amerikanong Agila, ang madilaw na berdeng tisyort, ang maitim na mapulang korto, ang maitim na kulay-abong touque, ang itim na medyas, at ang berdeng Crocs na harding sapatos. Pag-uwi ko, nakita kong nakaupo sa isang bangko sa tabi ng mga puno si Michael na ufolohistang Danes-Pranses. Sang-ayon kaming talagang otonyo na: malamig at maulap. Sa bahay, binabasa ko ang mga espiritwal na mga sulat kong matagal na sa Lojban at Esperanto. Palagay kong mas magaling ang sulat ko ngayon kung susubukan ko muli sa yaong dalawang lengguwaheng guni-guni. May mga bago akong ideya-ideya.