Sa maulap na umaga nang ika-20 ng Oktubre ng 2023, lakad ako papuntang Istarbak. Doon, nagbasong plastiko ng puting abenang gatas na may yelo ako. Dumalaw ako sa maitim na madilim na parkeng may mga puno. Tapos, pumunta ako sa malaking tindahan para bumili ng kalabasang pay at isang maliit na maliit na naranghang kalabasa. Parang iniisip ko na ang Halloween. Dito sa Isla Lulu, hindi kasing sikat ang Halloween kaysa sa Silangang Bangkuber na naninirahan ko noong 1996 hanggang 2006. Marami na rito sa Isla Lulung hindi kanluranin, kasi. Sa huli nang umaga, nasa pizzeria na ako para kolang pangdiyeta at gulaying may itim na olibong pizzang piraso. Pag-uwi ko, nakita ko si Rod at si Joanne sa daan, mga Kanadyanong mahilig magkamping. Tapos na raw ang kamping nila sa taon dahil malamig na. Ngayon, lakad sila sa tabi raw ng ilog. Sa ibang tema, kinausap ko ang Tsinong barista sa Istarbak na si Leou noong isang araw pa. Taga-Hunan siya sa Tsina. Sabi niyang sa pamilya niya sa bahay, ang topolekto ng Hunan ang pagsasalita nila, pero sa labas ay Mandarin. Maraming Tsino ay ganoon, may lokal na wika sa bahay, at may Mandarin sa labas at telebisyon. Ganoon din sa Pilipinas na ang Tagalog ay parang Mandarin. Maraming lokal na wika sa Pilipinas.
No comments:
Post a Comment