Koreio estis okul-malferma vizito por mi. Mi estis tie por renovigi mian laborvizon por Japanio. Dum mia restado, mi ankoraŭ ne parkerigis la korean skribon. La stratetoj kaj konstruaĵoj fanfaronis pri buntaj signoj en la fortika skribo. Mi aĉetis diversajn kuriozajn maskojn por ornami miajn murojn hejme. Mi manĝis iom da spica ruĝa-oranĝa manĝaĵo. Jarojn poste, mi kapablus prononci koreajn vortojn, kun iliaj signifoj nur per vortara serĉo.
Ang Korea ay isang pagbubukas ng mata para sa akin. Nandoon ako para magrinyu ng pangtrabahong bisa ko para sa Hapon. Noong aking tigil, hindi ko pa kabisado ang Koreanong pagsusulat. Ipinagmamalaki ng mga eskinita at mga gusali ang mga makukulay na senyas sa matibay na pagkakasulat. Bumili ako ng iba't ibang kakaibang maskara para palamutihan ang aking mga dingding sa bahay. Kumain ako ng maanghang na pulang-naranghang pagkain. Makalipas ang ilang taon, mabibigkas ko na ang mga salitang Koreanong ang kahulugan ay isang pagtingin lang sa diksiyonaryo.
Korea was an eye-opening visit for me. I was there to renew my working visa for Japan. During my sojourn, I hadn't yet memorized the Korean script. The alleyways and buildings boasted colourful signs in the robust writing. I bought various quaint masks to decorate my walls at home. I ate some spicy red-orange food. Years later, I would be able to pronounce Korean words, with their meanings only a dictionary look-up away.
No comments:
Post a Comment