May alam ako sa pagbabasa pagdating sa Pilipino. Kapag maraming Pilipino ang nagbabasa, lalo na ang mga piling tao, nagbabasa sila sa Ingles, sa kabila nito ay karaniwang nagsasalita sila sa isang katutubong wika araw-araw. Ang Pilipinas ay mataas ang tainga-bibig pagdating sa katutubong wika. Gayunpaman, mayroong ilang komiks at iba pang panitikan sa Tagalog para sa masa. Maraming Pilipino ang ayaw talagang magbasa sa Ingles, dahil marahil ay hindi ito nakakaakit sa kanila, kaya bihira silang magbasa, ngunit sa halip, manood ng telebisyon, mga video, o sinehan, kadalasan sa katutubong wika. Palagay ko na ang mga titik Romano ay hindi nakakaakit ng ilang mga Pilipino. Ang Tagalog ay hindi na nakasulat sa sinaunang sulat na Baybayin, ngunit ang Unikodong Istandard ay kinukunserba ang mga silabograma. Hindi pa malawak ang panitikang Tagalog, hindi katulad ang karatig na panitikang Indonesia. Ang Ingles ay parang mabulang kulay-rosas na soda, habang ang Tagalog ay parang dilaw na kayumangging kasabang keyk. (May mga Pranses na nagpahayag na ang Tagalog ay mas parang kulay-abong pating sa dagat. Pero naisip ko na itinutumbas ng ilang Italyano ang Tagalog sa ispageti ng tintang pusit. Siguro, ang Tagalog ay parang Espanyol na "jamón de pata negra," isang mamahaling piling pagkain.)
No comments:
Post a Comment