Duplex

Nang ika-11 ng Hunyo ng 2023, sa maulap na umaga, lakad ako. Sa daan, nakita ko ang mga kapitbahay kong si Al at ang kanyang asawang si Rochelle na pulang kulot ang buhok. Naninigarilyo sila sa labas ng duplex nila. Palaging ang panahon at langit ang usap namin. Sabi kong sa parehong petsa sa pasadong taon, maasul-asul ang langit, dahil may mga litrato ako. Mamaya pa, nasa tsaahan at pizzeria ako. Sa tanghali, umasul ang langit naman. Sa hapon, balik nang lakad ako sa pizzeria, at naroon pa si Simar na Taga-Indiyang tindero. Sabi ko sa kanyang marami siyang enerhiya. Tanong ko, "Anong kinakain mo? Indiyo? Sabji? Dahl? Pizza?" Sabi niya, "Lahat! Pero hindi ako marunong gumawa." Sabi raw niyang nag-isang buwan na siya sa malapit na fitness club na 24/7. Sa pizzeria, may dumalaw na matabang pamilya. Sa bintana, kita ko sa harapan ng Asyanong panaderiyang may mga ulong Budistang binata at dalagang naghuhuntahan at nagbababolti sa arawan. Sa pizzeria, dumalaw si Gurpreet na Taga-Indiyang trabahador sa gasolinahan. May dalang isang plastik na sako ng mapulang prutas. Kinausap niya si Simar sa Panjabi, o Hindi yata. Sa hapunan sa balkonahe sa bahay, nagsanwits at nagkapeng malamig ako. Kita ko sa hardin ni Marian, yaong dilaw ang buhok, na bumibisita ang mga apo niyang nagka-cartwheel sa damo. Sa kalye, may dalawang Timog Asyanong nagbibisikletang sumigaw, "Hindi mo lamang kailangan ang Shintoismo at Daoismo!" habang binabasa ko ang Tsinong kukbuk na may magagandang litrato.