Tamen la humoro de la galaksio ne estis malĝoja sed ĝoja. La simbiozo multe plibonigis la arton de telepatia komuneco; kaj nun finfine la multaj specoj de spirito, kiuj konsistigis la galaksia socio, estis tiel proksime ligitaj en reciproka kompreno, ke el ilia harmonia diverseco eliris vera galaksia menso, kies mensa atingo superis tiun de la steloj kaj la mondoj ĝis tiuj ĉi, kiuj superis siajn proprajn individuojn.
Ngunit ang ugali ng galaksiya ay hindi malungkot ngunit masaya. Ang simbiyosis ay lubos na nagpabuti sa sining ng telepatikong komunyon; at ngayon, sa wakas, ang maraming uri ng espiritung bumubuo sa galaksiyang lipunan ay mahigpit na nakagapos sa pagkakaunawaan sa isa't isa kung kaya't lumitaw mula sa kanilang magkakatugmang pagkakaiba-iba ang isang tunay na galaksiyang pag-iisip, na ang pag-abot ng kaisipan ay nalampasan ng mga bituin at mga mundo hanggang sa mga itong nilagpasan ang kanilang sariling mga indibidwal.
Yet the temper of the galaxy was not sad but joyful. The symbiosis had greatly improved the art of telepathic communion; and now at last the many kinds of spirit which composed the galactic society were bound so closely in mutual insight that there had emerged out of their harmonious diversity a true galactic mind, whose mental reach surpassed that of the stars and the worlds as far as these surpassed their own individuals.
Chapter XI.4, Star Maker by Olaf Stapledon, 1937
No comments:
Post a Comment